Διεθνές Νομισματικό Ταμείο: Ιστορία, στόχοι, λειτουργίες, διαθέτοντα εργαλεία, δομή

Διεθνές Νομισματικό Ταμείο: Ιστορία, στόχοι, λειτουργίες, διαθέτοντα εργαλεία, δομή[1].

Η ιστορία ιδρύσεως[1]. Μη λησμονηθείσα η Μεγάλη Οικονομική  Κρίση[2] (the Great Depression) του 1929, θα αφήσει πίσω της ένα σχεδόν ολοσχερώς καταστραμμένο διεθνές νομισματικό σύστημα. Ο δε Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος[3] (1939-1945) επέφερε διεύρυνση της καταστροφής όσον αφορά το πεδίο των διεθνών οικονομικών σχέσεων.

 Τον όχι μακρινό Ιούλιο του 1944 στην περιοχή  Bretton Woods[4]  της πολιτείας New Hampshire των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής 44 χώρες θα λάβουν μέρους στην «Νομισματική και Δημοσιονομική Διάσκεψη»[5] του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών. Στόχος της Διάσκεψης να υιοθετηθούν οι πρώτες βάσεις για μια εύρωστη διεθνή οικονομική συνεργασία. Το αποτέλεσμα αυτής η δημιουργία του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (IMF) και της Διεθνούς Τράπεζας Ανασυγκρότησης και Ανάπτυξης ευρύτερα γνωστή ως Παγκόσμια Τράπεζα. Τρία χρόνια αργότερα 23 κράτη θα συνάψουν την Γενική Συμφωνία Δασμών και Εμπορίου[6] (GATT) ακρογωνιαίος λίθος για το διεθνές εμπόριο.

Διεθνές Νομισματικό Ταμείο , Παγκόσμια Τράπεζα και Γενική Συμφωνία Δασμών και Εμπορίου θα αποτελέσουν τους πυλώνες της πρώτης φάσης της μεταπολεμικής δομής  του διεθνούς νομισματικού συστήματος. Ειδικότερα, το ΔΝΤ θα λάβει σάρκα και οστά το 1945 με διεθνή συνθήκη[7], αλλά μόλις την 1η Μαρτίου του 1947 θα εκκινήσει την λειτουργία του. Έδρα του ΔΝΤ είναι η Washington D.C., αριθμεί δε 189 μέλη με τελευταίο προστεθέν μέλος το Ναουρού.

Οι στόχοι[8].  Όταν δημιουργήθηκε το ΔΝΤ, κύρια αποστολή του ήταν η εποπτεία του διεθνούς νομισματικού συστήματος, ο έλεγχος και επίτευξη πειθαρχίας όσον αφορά την νομισματική και συναλλαγματική πολιτική των μελών του, η χρηματοδοτική βοήθεια σε κράτη – μέλη με προβληματικό ισοζύγιο πληρωμών. 

Οι βασικοί στόχοι του ΔΝΤ είναι οι εξής: η διεθνής νομισματική συνεργασία, η προώθηση του διεθνούς εμπορίου[9] και επίτευξη υψηλών επιπέδων απασχόλησης – εισοδημάτων, σε διεθνές επίπεδο συναλλαγματική σταθερότητα και τάξη, ένα πολυμερές σύστημα διεθνών πληρωμών, ο περιορισμός ή ακόμα και η κατάργηση των νομισματικών και συναλλαγματικών περιορισμών, ο περιορισμός κρίσιμων ανισορροπιών στα ισοζύγια πληρωμών, τέλος εδραίωση εμπιστοσύνης μέσω προσωρινής διάθεσης πόρων του ΔΝΤ σε ΄΄ασθενή΄΄ κράτη – μέλη.

Οι λειτουργίες[10]. Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο έχει και συγκεκριμένες βασικές λειτουργίες.  Αρχικά υπάρχει η ελεγκτική λειτουργία. Εδώ, ο στόχος είναι ο έλεγχος και η έρευνα των συναλλαγματικών και νομισματικών ανισορροπιών, η εύρυθμη εκτέλεση εκ μέρους των κρατών – μελών θεσμικού πλαισίου που χαρακτηρίζει τις συναλλαγματικές και νομισματικές ισορροπίες.  Στην συνέχεια υφίσταται η χρηματοδοτική λειτουργία. Ακρογωνιαίος λίθος των λειτουργιών του ΔΝΤ, είναι η δυνατότητα παροχής χρηματοδοτικής βοήθειας υπό την μορφή δανείου σε κράτη – μέλη που εμφανίζουν προβλήματα στο ισοζύγιο πληρωμών. Η συγκεκριμένη βοήθεια δίδεται με βάση την αρχή της αιρεσιμότητας (conditionality), εν ολίγοις τα κράτη – μέλη οφείλουν να εφαρμόζουν ειδικά μέτρα κατά την διάρκεια της παρεχόμενης βοήθειας.  Τέλος υπάρχει η συμβουλευτική λειτουργία. Το ΔΝΤ προβαίνει σε γνώμες ή συστάσεις προς τα κράτη – μέλη σε σχέση με την δημοσιονομική[11] και την νομισματική πολιτική[12]

Τα διαθέτοντα εργαλεία[13]. Στον πυρήνα των σκοπών του ΔΝΤ βρίσκεται η θεραπεία βραχυπρόθεσμων και διαρθρωτικών ελλειμμάτων του ισοζυγίου πληρωμών των κρατών που είναι μέλη του, με βάση το παραπάνω το Ταμείο διαθέτει μια ευρεία ποικιλία εργαλείων τα οποία σε μια πρώτη φάση χωρίζονται σε δύο κατηγορίες[14].

Στην πρώτη κατηγορία υπάγονται τα επονομαζόμενα Ειδικά Τραβηκτικά Δικαιώματα (Special Drawing Rights, SDR)[15], ο καταμερισμός των οποίων διεξάγεται με βάση τη «Συμμετοχή» των κρατών – μελών στο κεφάλαιο του Ταμείου.

Στην δεύτερη κατηγορία βρίσκουμε μια ευρεία ποικιλία ειδικότερων εργαλείων, η οποία ενσαρκώνει την δυνατότητα των κρατών – μελών να λαμβάνουν με δικό τους νόμισμα, ποσότητες ξένων νομισμάτων από το Ταμείο. Σε αυτή την κατηγορία υπάρχουν τα εξής εργαλεία[16]

  • Η Poverty Reduction and Growth Trust (PRGT)[17].
  • Οι Stand-By Arrangements (SBAs)[18].
  • Η Standby Credit Facility (SCF)[19].
  • Η Extended Fund Facility (EFF)[20].
  • Η Extended Credit Facility (ECF)[21].
  • Η Flexible Credit Line (FCL)[22].
  • Η Precautionary and Liquidity Line (PLL)[23].
  • Η Rapid Financing Instrument (RFI)[24].
  • Η Rapid Credit Facility (RCF)[25].

Η δομή[26]. Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο αποτελεί αναμφίβολα τον κορυφαίο Παγκόσμιο Οικονομικό Οργανισμό, μέρος των εξειδικευμένων Οργανισμών του Συστήματος των Ηνωμένων Εθνών (ΗΕ).

Η ενασχόληση μαζί του πάντα αποτελεί μια ενδιαφέρουσα ΄΄περιπέτεια΄΄ με ποικίλα – ενδιαφέροντα αποτελέσματα. Το Ταμείο μεταξύ άλλων παρουσιάζει ένα βασικό και ένα ειδικότερο δομικό σχήμα.

 Αρχικά, το βασικό δομικό σχήμα του ΔΝΤ απαρτίζεται από τα εξής επτά όργανα:

  • Board of Governors.
  • Executive Board.
  • Managing Director & Deputy Managing Directors (Investment Office – Staff Retirement Plan, Office of Budget & Planning, Office of Internal Audit & Inspection, Office of Risk Management).
  • International Monetary & Financial Committee.
  • Joint IMF – World Bank Development Committee.
  • Staff.

Στην κορυφή της οργανωσιακής του δομής βρίσκεται το Συμβούλιο των Διοικητών (Board of Governors). Το οποίο εν συνεχεία απαρτίζεται από έναν διοικητή και έναν αναπληρωτή διοικητή από κάθε κράτος μέλος, συνήθως αυτό το πρόσωπο είναι ο εκάστοτε διοικητής της κεντρικής τράπεζας του κράτους μέλους ή υπουργός του οποίου το χαρτοφυλάκιο σχετίζεται με οικονομικό ζήτημα. Το Συμβούλιο των Διοικητών συνέρχεται μια φορά το χρόνο στα επονομαζόμενα IMF – World Bank Annual Meetings[27]. Οι συγκεκριμένες σύνοδοι λαμβάνουν χώρα από τον Σεπτέμβρη μέχρι τον Οκτώβριο, για δύο χρόνια τόπος διεξαγωγής είναι η Washington, τον επόμενο χρόνο σε ένα άλλο κράτος μέλος.

Ειδικότερα, οι εν λόγω σύνοδοι περιλαμβάνουν χρονικής διάρκειας δύο ημερών συνόδους ολομελείας με τα εξής στοιχεία:

  • Οι Διοικητές αλληλοσυμβουλεύονται.
  • Οι Διοικητές προβαίνουν στην παρουσίαση των θέσεων των κρατών τους σχετικά με ζητήματα διεθνούς οικονομικής & χρηματοπιστωτικής φύσεως.
  • Λήψη αποφάσεων εκ μέρους των Διοικητών σχετικά με δημοσιονομικής φύσεως ζητήματα.

Στις συνόδους προεδρεύων είναι διοικητής εναλλάξ από το Ταμείο και την Παγκόσμια Τράπεζα κάθε χρόνο, ανά δύο χρόνια διεξάγεται εκλογή των Εκτελεστικών Διευθυντών από τους Διοικητές των δύο Οργανισμών.

Το Συμβούλιο των Διοικητών έχει ΄΄κρατήσει΄΄ την εξουσία στα παρακάτω ζητήματα:

  • Έγκριση αύξησης quota.
  • Κατανομή των Special Drawing Rights (SDR).
  • Είσοδο νέων μελών.
  • Υποχρεωτική απόσυρση μελών.
  • Τροποποίηση των Άρθρων της Συμφωνίας και των Κανονισμών.

Ακόμα, το Συμβούλιο Διοικητών αποτελεί τον τελικό διαιτητή επί ζητημάτων ερμηνείας σχετικά τα Άρθρα της Συμφωνίας του Ταμείου, παραπέρα είναι υπεύθυνο για την εκλογή – διορισμό των εκτελεστικών διευθυντών.

Στην συνέχεια, το Συμβούλιο Διοικητών συμβουλεύουν δύο άλλα βασικά όργανα του Ταμείου η International Monetary & Financial Committee και η Joint IMF – World Bank Development Committee.

Όσον αφορά την η International Monetary & Financial Committee[28], τα χαρακτηριστικά της είναι τα εξής:

  • Απαρτίζεται από 24 μέλη επιλεγμένα από τους 189 Διοικητές.
  • Αντανακλά την δομή του Εκτελεστικού Συμβουλίου (Executive Board).
  • Εκπροσώπηση όλων των κρατών μελών.
  • Συνέρχεται δύο φορές το χρόνο.
  • Συζήτηση ζητημάτων κοινού ενδιαφέροντος γύρω από την παγκόσμια οικονομία.
  • Επίδοση συμβουλών όσον αφορά την κατεύθυνση της εργασίας του Ταμείου.

Σχετικά με την Joint IMF – World Bank Development Committee[29], χαρακτηρίζεται από τα εξής στοιχεία:

  • Επιτροπή συναπαρτιζόμενη από το ΔΝΤ και την Παγκόσμια Τράπεζα.
  • Έργο της η συμβουλή προς το Συμβούλιο Διοικητών Ταμείου και Παγκόσμιας Τράπεζας σχετικά με ζητήματα οικονομικής ανάπτυξης στις αναπτυσσόμενες χώρες.
  • Απαρτίζεται από 24 μέλη, Υπουργοί Οικονομικών ή εναλλακτικά Υπουργοί Ανάπτυξης.
  • Γενική Λειτουργία: Forum με σκοπό την δόμηση ενός διακυβερνητικού consensus επί σημαινόντων αναπτυξιακών ζητημάτων.

Το προσωπικό[30] (Staff) του Ταμείου αποτελείται από περίπου 2.400 άτομα από 189 χώρες κράτη μέλη. Το προσωπικό συμβουλεύει, ενημερώνει και αναφέρεται στον Διευθύνοντα/Διευθύνουσα Σύμβουλο του Ταμείου, ο οποίος και το διοικεί με τις εξουσίες της πρόσληψης/αποχώρησης προσώπων του προσωπικού.

Επιπλέον υπάρχει ο Διευθύνοντας/η Διευθύνουσα Σύμβουλος[31] (Managing Director) του Ταμείου, ο οποίος ηγείται του προσωπικού και είναι ο Διευθύνων του Εκτελεστικού Συμβουλίου. Ο Διευθύνοντας/Η Διευθύνουσα Σύμβουλος συνεπικουρείται από τέσσερις αναπληρωτές Διευθύνοντες Συμβούλους (Deputy Managing Directors).

Τελευταίο προς ανάλυση αφέθηκε το Εκτελεστικό Συμβούλιο[32], το οποίο αποτελεί ένα πολύ ενδιαφέρον όργανο του Ταμείου από δομική άποψη. Το εν λόγω όργανο συναπαρτίζεται από 24 μέλη (Εκτελεστικοί Διευθυντές), είναι το ανώτατο εκτελεστικό όργανο, επικουρεί το καθημερινό έργο του Ταμείου και ενσαρκώνει τις εξουσίες που πηγάζουν από το Συμβούλιο των Διοικητών και από τα Άρθρα Συμφωνίας. Ειδικότερα, το έργο και τα συγκεκριμένα χαρακτηριστικά του Εκτελεστικού Συμβουλίου αρθρώνονται στα εξής:

  • Συζήτηση επί όλων των οπτικών της εργασίας του Ταμείου(η ΄΄υγεία΄΄ των οικονομιών των κρατών μελών σε ετήσια βάση, πολιτικά ζητήματα σχετικά με την διεθνή οικονομία) .
  • Λήψη αποφάσεων με consensus[33].
  • Οι ψήφοι βάσει ποσοστώσεων και το άθροισμα των βασικών ψήφων ισούται με τις ψήφους κάθε μέλους.
  • Η ισχύς της ψήφου καθορίζεται από την ποσόστωση ενός μέλους (το επονομαζόμενο quota).
  • Προβλέπονται επίσημες συναντήσεις, οι απόψεις των συμμετεχόντων εκφράζονται με συνοπτικό τρόπο στο επονομαζόμενο έγγραφο Summing Up.
  • Προβλέπονται ακόμα άτυπες συναντήσεις για ενασχόληση με έκτακτα σημαίνοντα ζητήματα σε ένα πρώτο επίπεδο.

Το ιδιαίτερο ενδιαφέρον σχετικά με το Εκτελεστικό Συμβούλιο υποκρύπτεται στο γεγονός ότι έχει 24 μέλη για 189 κράτη μέλη που πρέπει να εκπροσωπήσει.

Σε ένα πρώτο επίπεδο, η δομή των 24 μελών έχει ως εξής:

  1. 1ο Μέλος: United States of America (USA).
  2. 2ο Μέλος: Japan.
  3. 3ο Μέλος: China.
  4. 4ο Μέλος: Armenia – Belgium – Bosnia & Herzegovina – Bulgaria – Croatia – Cyprus – Georgia – Israel – Luxembourg – Moldova – Montenegro – Netherlands – North Macedonia – Romania – Ukraine.
  5. 5ο Μέλος: Germany.
  6. 6ο Μέλος: Colombia – Costa Rica – El Salvador – Guatemala – Honduras – Mexico – Spain – Venezuela República Bolivariana de.
  7. 7ο Μέλος: Brunei Darussalam – Cambodia – Fiji, Republic of – Indonesia – Lao People’s Democratic Republic – Malaysia – Myanmar – Nepal – Philippines – Singapore – Thailand – Tonga – Vietnam.
  8. 8ο Μέλος: Albania – Greece – Italy – Malta – Portugal – San Marino.
  9. 9ο Μέλος: France.
  10. 10ο Μέλος: United Kingdom.
  11. 11ο Μέλος: Australia – Kiribati – Korea – Marshall Islands – Micronesia, Federated States of  –  Mongolia – Nauru – New Zealand – Palau – Papua New Guinea – Samoa – Seychelles – Solomon Islands – Tuvalu – Vanuatu.
  12. 12ο Μέλος: Antigua & Barbuda – Bahamas, The – Barbados – Belize – Canada – Dominica – Grenada – Ireland – Jamaica – St. Kitts and Nevis – St. Lucia – St. Vincent and the Grenadines.
  13. 13ο Μέλος: Denmark – Estonia – Finland – Iceland – Latvia – Lithuania – Norway – Sweden.
  14. 14ο Μέλος: Austria – Belarus – Czech Republic – Hungary – Kosovo – Slovak Republic – Slovenia – Turkey.
  15. 15ο Μέλος: Brazil – Cabo Verde – Dominican Republic – Ecuador – Guyana – Haiti – Nicaragua – Panama – Suriname – Timor-Leste – Trinidad & Tobago.
  16. 16ο Μέλος: Bangladesh – Bhutan – India – Sri Lanka.
  17. 17ο Μέλος: Angola – Botswana – Burundi – Eritrea – Eswatini – Ethiopia – Gambia, The – Kenya – Lesotho – Liberia – Malawi – Mozambique – Namibia – Nigeria – Sierra Leone – Somalia – South Africa – South Sudan, Republic of – Sudan – Tanzania – Uganda – Zambia – Zimbabwe.
  18. 18ο Μέλος: Azerbaijan – Kazakhstan – Kyrgyz Republic – Poland – Serbia – Switzerland – Tajikistan – Turkmenistan – Uzbekistan.
  19. 19ο Μέλος: Russian Federation – Syrian Arab Republic.
  20. 20ο Μέλος: Afghanistan, Islamic Republic of – Algeria – Ghana – Iran, Islamic Republic of – Libya – Morocco – Pakistan – Tunisia.
  21. 21ο Μέλος: Bahrain – Egypt – Iraq – Jordan – Kuwait – Lebanon – Maldives – Oman – Qatar – United Arab Emirates – Yemen, Republic of.
  22. 22ο Μέλος: Saudi Arabia.
  23. 23ο Μέλος: Benin – Burkina Faso – Cameroon – Central African Republic – Chad – Comoros – Congo, Democratic Republic of the – Congo, Republic of – Côte d’Ivoire – Djibouti – Equatorial Guinea – Gabon – Guinea – Guinea-Bissau – Madagascar – Mali – Mauritania – Mauritius – Niger – Rwanda – São Tomé and Príncipe – Senegal – Togo.
  24. 24ο Μέλος: Argentina – Bolivia – Chile – Paraguay – Peru – Uruguay.

Ακριβώς εδώ τίθεται το ενδιαφέρον ερώτημα, γιατί πέρα από τα κράτη μέλη[34] με την μεγαλύτερη ποσόστωση σε ψήφους (7 τον αριθμό: ΗΠΑ – Ιαπωνία – Κίνα – Γερμανία – Γαλλία – Ηνωμένο Βασίλειο – Σαουδική Αραβία) που έχουν το καθένα ξεχωριστά έναν εκτελεστικό διευθυντή, τα υπόλοιπα επέλεξαν τους άνωθεν ομαδικούς σχηματισμούς (τα επονομαζόμενα constituencies), κάθε ένας εκ των οποίων έχει έναν εκτελεστικό διευθυντή;  

Αν και το εν λόγω ερώτημα αποτελεί πηγή έμπνευσης για ξεχωριστή εργασία, διάφοροι λόγοι μπορούν να εξηγήσουν αυτούς τους ομαδικούς σχηματισμούς όπως ότι συγκεκριμένες χώρες βρίσκονται σε κοινή γεωγραφική περιφέρεια ή ότι έχουν ιστορικούς ΄΄δεσμούς΄΄ και ομιλούν κοινή γλώσσα.

 Πέρα από το βασικό σχήμα το Ταμείο εμφανίζει και ένα ειδικότερο, το οποίο αρχικά έχει τέσσερα ΄΄όργανα΄΄ τα εξής:

  • Area Departments[35].
  • Functional and Special Services Departments[36].
  • Support Services[37].
  • IMF Offices[38].

Το καθένα από τα τέσσερα παραπάνω έχει επίσης μια σειρά υποστηρικτικών σωμάτων, όπου η διάρθρωση είναι η παρακάτω:

Παρακάτω παρατίθεται λίστα με τους διατελέσαντες Διευθύνοντες Συμβούλους του Ταμείου.

  • Camille Gutt[1] – Βέλγιο – Πρώτος Διευθύνων Σύμβουλος – 06/05/1946-05/05/1951.
  • Ivar Rooth[2] – Σουηδία – 03/08/1951-03/10/1956.
  • Per Jacobsson[3] – Σουηδία – 21/11/1956-05/05/1963.
  • Pierre–Paul Schweitzer[4] – Γαλλία – 01/09/1963-31/08/1973.
  • H. Johannes Witteveen[5] – Ολλανδία – 01/09/1973-16/06/1978.
  • Jacques de Larosière[6] – Γαλλία – 17/06/1978-15/01/1987.
  • Michel Camdessus[7] – Γαλλία – 16/01/1987-14/02/2000.
  • Mr. Horst Köhler[8] – Γερμανία – 01/05/2000-04/03/2004.
  • Mr. Rodrigo de Rato[9] – Ισπανία – 07/06/2004-31/10/2007.
  • Mr. Dominique Strauss-Kahn[10] – Γαλλία – Διευθύνων Σύμβουλος + Διευθύνων του Εκτελεστικού Συμβουλίου – 01/11/2007-18/05/2011.
  • Madame Christine Lagarde[11] – Γαλλία – Διευθύνουσα Σύμβουλος + Διευθύνουσα του Εκτελεστικού Συμβουλίου – 05/07/2011-16/07/2019.

[1] Υπήρξε ο πρώτος Διευθύνων Σύμβουλος του ΔΝΤ, καταγόταν από το Βέλγιο και η θητεία του ήταν η εξής: 06/05/1946-05/05/1951.

[2] Υπήρξε ο δεύτερος Διευθύνων Σύμβουλος του ΔΝΤ, καταγόταν από την Σουηδία και η θητεία του ήταν η εξής: 03/08/1951-03/10/1956.

[3] Υπήρξε ο τρίτος Διευθύνων Σύμβουλος του ΔΝΤ, καταγόταν από την Σουηδία και η θητεία του ήταν η εξής: 21/11/1956-05/05/1963.

[4] Υπήρξε ο τέταρτος Διευθύνων Σύμβουλος του ΔΝΤ, καταγόταν από την Γαλλία και η θητεία του ήταν η εξής: 01/09/1963-31/08/1973

[5] Υπήρξε ο πέμπτος Διευθύνων Σύμβουλος του ΔΝΤ, καταγόταν από την Ολλανδία και η θητεία του ήταν η εξής: 01/09/1973-16/06/1978.

[6] Υπήρξε ο έκτος Διευθύνων Σύμβουλος του ΔΝΤ, καταγόταν από την Γαλλία και η θητεία του ήταν η εξής: 17/06/1978-15/01/1987.

[7] Υπήρξε ο έβδομος Διευθύνων Σύμβουλος του ΔΝΤ, καταγόταν από την Γαλλία και η θητεία του ήταν η εξής: 16/01/1987-14/02/2000.

[8] Υπήρξε ο όγδοος Διευθύνων Σύμβουλος του ΔΝΤ, καταγόταν από την Γερμανία και η θητεία του ήταν η εξής: 01/05/2000-04/03/2004.

[9] Υπήρξε ο ένατος Διευθύνων Σύμβουλος του ΔΝΤ, καταγόταν από την Ισπανία και η θητεία του ήταν η εξής: 07/06/2004-31/10/2007.

[10] Υπήρξε ο δέκατος Διευθύνων Σύμβουλος του ΔΝΤ + Διευθύνων του Εκτελεστικού Συμβουλίου, καταγόταν από την Γαλλία και η θητεία του ήταν η εξής: 01/11/2007-18/05/2011.

[11] Υπήρξε η δωδέκατη Διευθύνουσα Σύμβουλος του ΔΝΤ + Διευθύνουσα του Εκτελεστικού Συμβουλίου, καταγόταν από την Γαλλία και η θητεία της ήταν η εξής: 05/07/2011-02/07/2019 όπου ανέστειλε προσωρινά την εκτέλεση των καθηκόντων της, αφού με πρόταση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου είναι η επίσημη υποψήφια για την προεδρία της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ), προκειμένου να διαδεχθεί τον Mario Draghi. Βλέπε σχετικά την δήλωση της Christine Lagarde στην ακόλουθη ηλεκτρονική διεύθυνση https://www.imf.org/en/News/Articles/2019/07/02/pr19261-statement-imf-managing-director-christine-lagarde-on-nomination-as-president-of-ecb. Την 16 Ιουλίου του 2019 η Christine Lagarde υπέβαλε την παραίτηση της από την θέση της στο ΔΝΤ. Βλέπε σχετικά την ακόλουθη ηλεκτρονική διεύθυνση https://www.reuters.com/article/us-imf-lagarde-exclusive/exclusive-imfs-lagarde-to-resign-on-tuesday-sources-idUSKCN1UB1SN.

Advertisement



[1] Βλέπε σχετικά Ζαχαριάδη-Σούρα (2004), σελ. 87-91, Krugman and Obstfeld and Melitz (2016), σελ. 610-611 και Στεφάνου και Γκόρτσος (2006), σελ. 231-232.

[2] Βλέπε σχετικά Heilbroner (2000), σελ. 341-345.

[3] Όσον αφορά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο βλέπε σχετικά Berstein and Milza (1997), σελ. 98-126 & Τούντα – Φεργάδη (2007).

[4] Για μια ενδιαφέρουσα ανάλυση της πορείας του συστήματος του Bretton Woods βλέπε σχετικά Cohn (2009), σελ. 219 & 222-232 .

[5] Όσον αφορά την «Νομισματική και Δημοσιονομική Διάσκεψη» βλέπε σχετικά Ζαχαριάδη-Σούρα (2004), σελ. 89-90.

[6] Βλέπε σχετικά Παπάζογλου (2014), σελ. 103-109.

[7] Είναι η επονομαζόμενη Άρθρα της Συμφωνίας του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου.

[8] Βλέπε την ακόλουθη ηλεκτρονική διεύθυνση https://www.imf.org/external/index.htm και Γκόρτσος (2011), σελ. 167-168.

[9] Όσον αφορά το διεθνές εμπόριο βλέπε σχετικά Παπάζογλου (2014), σελ. 01-33 & 35-57 & 59-77 & 79-119 & 121-143 & 145-181.

[10] Βλέπε την ακόλουθη ηλεκτρονική διεύθυνση https://www.imf.org/external/index.htm.

[11] Σχετικά με μια συνοπτική παρουσίαση επί της δημοσιονομικής πολιτικής σε μακροοικονομικό επίπεδο βλέπε σχετικά Παπάζογλου (2014), σελ. 361-364 & 365-367 & 367-370 & 371-372 & 372-374 & 375-377.

[12] Σχετικά με μια συνοπτική παρουσίαση επί της νομισματικής πολιτικής σε μακροοικονομικό επίπεδο βλέπε σχετικά Παπάζογλου (2014), σελ. 364-365 & 365-367 & 370-371 & 371-372 & 374-375 & 377-379.

[13] Βλέπε την ακόλουθη ηλεκτρονική διεύθυνση https://www.imf.org/external/index.htm.

[14] Η κατηγοριοποίηση είναι αυτή που αναφέρεται στο Ζαχαριάδη-Σούρα (2004), σελ. 95-98, υπάρχουν επίκαιρα στοιχεία από την ηλεκτρονική διεύθυνση https://www.imf.org/external/index.htm.

[15] Για μια αναλυτική παρουσίαση & κατανόηση του εν λόγω εργαλείου βλέπε σχετικά Ζαχαριάδη-Σούρα (2004), σελ. 95-96.

[16] Βλέπε αναλυτικά στην ηλεκτρονική διεύθυνση https://www.imf.org/external/index.htm.

[17] Για μια εις βάθος ανάλυση και κατανόηση του εν λόγω εργαλείου βλέπε σχετικά Ζαχαριάδη-Σούρα (2004), σελ. 96.

[18] Για μια εις βάθος ανάλυση και κατανόηση του εν λόγω εργαλείου βλέπε σχετικά Ζαχαριάδη-Σούρα (2004), σελ. 96-97.

[19] Για μια εις βάθος ανάλυση και κατανόηση του εν λόγω εργαλείου βλέπε σχετικά την ακόλουθη ηλεκτρονική διεύθυνση https://www.imf.org/en/About/Factsheets/IMF-Lending.

[20] Για μια εις βάθος ανάλυση και κατανόηση του εν λόγω εργαλείου βλέπε σχετικά Ζαχαριάδη-Σούρα (2004), σελ. 97. Βλέπε επίσης σχετικά Haggard (1985).

[21] Για μια εις βάθος ανάλυση και κατανόηση του εν λόγω εργαλείου βλέπε σχετικά την ακόλουθη ηλεκτρονική διεύθυνση https://www.imf.org/en/About/Factsheets/IMF-Lending.

[22] Για μια εις βάθος ανάλυση και κατανόηση του εν λόγω εργαλείου βλέπε σχετικά την ακόλουθη ηλεκτρονική διεύθυνση https://www.imf.org/en/About/Factsheets/IMF-Lending.

[23] Για μια εις βάθος ανάλυση και κατανόηση του εν λόγω εργαλείου βλέπε σχετικά την ακόλουθη ηλεκτρονική διεύθυνση https://www.imf.org/en/About/Factsheets/IMF-Lending.

[24] Για μια εις βάθος ανάλυση και κατανόηση του εν λόγω εργαλείου βλέπε σχετικά την ακόλουθη ηλεκτρονική διεύθυνση https://www.imf.org/en/About/Factsheets/IMF-Lending.

[25] Για μια εις βάθος ανάλυση και κατανόηση του εν λόγω εργαλείου βλέπε σχετικά την ακόλουθη ηλεκτρονική διεύθυνση https://www.imf.org/en/About/Factsheets/IMF-Lending.

[26] Βλέπε την ακόλουθη ηλεκτρονική διεύθυνση https://www.imf.org/external/index.htm.

[27] Όσον αφορά τα IMF – World Bank Annual Meetings βλέπε σχετικά την ακόλουθη ηλεκτρονική διεύθυνση https://www.imf.org/external/am/index.htm.

[28] Όσον αφορά το εν λόγω όργανο βλέπε σχετικά την ακόλουθη ηλεκτρονική διεύθυνση https://www.imf.org/en/About/Factsheets/A-Guide-to-Committees-Groups-and-Clubs#IC.

[29] Όσον αφορά το εν λόγω όργανο βλέπε σχετικά την ακόλουθη ηλεκτρονική διεύθυνση https://www.imf.org/en/About/Factsheets/A-Guide-to-Committees-Groups-and-Clubs#IC.

[30] Όσον αφορά το εν λόγω όργανο βλέπε σχετικά την ακόλουθη ηλεκτρονική διεύθυνση https://www.imf.org/external/about/staff.htm.

[31] Όσον αφορά τον Διευθύνοντα/την Διευθύνουσα Σύμβουλο σχετικά με το έργο και την διαδικασία εκλογή του/της βλέπε την ακόλουθη ηλεκτρονική διεύθυνση https://www.imf.org/en/About/Factsheets/Managing-Director-Selection-Process.

[32] Όσον αφορά το εν λόγω όργανο βλέπε σχετικά την ακόλουθη ηλεκτρονική διεύθυνση https://www.imf.org/external/np/sec/memdir/eds.aspx.

[33] Όσον αφορά έναν ορισμό σε σχέση με την έννοια consensus βλέπε σχετικά Ραυτόπουλος (2014), σελ. 119-120 στο Διεθνείς Διαπραγματεύσεις.

[34] Τα εν λόγω κράτη ενσαρκώνουν την επονομαζόμενη λειτουργική υπεροχή, για το συγκεκριμένο ζήτημα βλέπε σχετικά Ραυτόπουλος (2014), σελ. 148-149 στο Διαδρομή θεωρία και γλώσσα του διεθνούς δικαίου.

[35] Όσον αφορά το εν λόγω όργανο βλέπε σχετικά την ακόλουθη ηλεκτρονική διεύθυνση https://www.imf.org/external/about/staff.htm.

[36] Όσον αφορά το εν λόγω όργανο βλέπε σχετικά την ακόλουθη ηλεκτρονική διεύθυνση https://www.imf.org/external/about/staff.htm.

[37] Όσον αφορά το εν λόγω όργανο βλέπε σχετικά την ακόλουθη ηλεκτρονική διεύθυνση https://www.imf.org/external/about/staff.htm.

[38] Όσον αφορά το εν λόγω όργανο βλέπε σχετικά την ακόλουθη ηλεκτρονική διεύθυνση https://www.imf.org/external/about/staff.htm.



[1] Το υλικό για το παρόν άρθρο προέρχεται από την Πτυχιακή Εργασία του γράφοντος με τίτλο ΄΄Διεθνές Νομισματικό Ταμείο & Παγκόσμια Τράπεζα: Οι ρόλοι, η σχέση και η δεκαετία του 1980.΄΄. Για την προστασία δε των πνευματικών δικαιωμάτων αντιγράφω και το εν λόγω μήνυμα : ΄΄ Απαγορεύεται, η αντιγραφή, αποθήκευση και διανομή της παρούσας πτυχιακής εργασίας εξ ολοκλήρου ή τμήμα αυτής, για εμπορικό σκοπό. Επιτρέπεται η ανατύπωση, αποθήκευση και διανομή για σκοπό μη κερδοσκοπικό , εκπαιδευτικής ή ερευνητικής φύσης, υπό την προϋπόθεση να αναφέρεται η πηγή προέλευσης και να διατηρείται το παρόν μήνυμα. Ερωτήματα που αφορούν την χρήση της πτυχιακής εργασίας για κερδοσκοπικό σκοπό πρέπει να απευθύνονται προς τον συγγραφέα.΄΄

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.